Fout, but I like it

25 jun

De 5e chemotoediening is inmiddels 2 weken geleden en het herstel gaat goed. Deze kuur viel me gelukkig niet zo zwaar als ik had verwacht. Tja, als je het ergste verwacht kan het ook alleen maar meevallen. Maar het blijft lichamelijk zwaar. Mentaal gaat het weer iets beter op dit moment, maar ook dat kan af en toe wat wisselen. Ik ben wat emotioneler en huil bijvoorbeeld sneller mee met iets op televisie. Maar we blijven optimistisch en positiet. ‘Knor’s chemo power quotes aftelkalender’ helpt hier ook zeker bij. We hebben inmiddels al ruim 100 dagen chemotherapie achter de rug en nog minder dan 30 te gaan. Dinsdag 30 juni hebben we de laatste chemokuur. Iets waar ik gek genoeg eigenlijk wel naar uitkijk. Dan is dat maar achter de rug. Toad en Mama-knor gaat met me mee en we gaan dan een gepast feestje houden.

Naast dat ik veel positieve energie en power van alle lieve mensen om ons heen krijg, krijg ik dit ook van muziek. Dit is altijd al zo geweest, ik kan mijn humeur behoorlijk goed sturen met de muziek die ik luister. Als bijvoorbeeld mijn emotionele emmer vol zit ga ik met mijn mp3-speler en een doos tissues op de bank liggen en luister ik naar een muzieklijst waarbij mijn tranen gegarandeerd de weg naar buiten weten te vinden. Het liefst zet ik dan een aantal nummers op repeat, zodat de mijn hele emotionele emmer leeg gehuild wordt. Daarna luister ik altijd een aantal nummers waar ik weer positief en vrolijk van wordt. En zo kan ik er weer een tijd tegen aan. Dit werkt nu ook zo. Al valt het me tot nu toe nog mee hoe vaak dit gebeurt. Ik ben vanaf december 2014 tot en met nu met name bezig met het praktisch aangaan van alle behandelingen en alles wat daar bij komt kijken. En af en toe een goede huilbui om alle indrukken, spanning, frustraties en pijn te verwerken. Ik vermoed dat de grootste emotionele klap bij mij komt als na de chemotherapie bij ons de rust wat is teruggekeerd. Maar dat zullen we dan wel zien.

Mijn muzieksmaak is moeilijk in een aantal genres te noemen, ik hou van hele afwisselende muziek. Ik vind een nummer mooi of niet en dat kan uit alle verschillende genres komen. Van (Nederlandse) Pop tot Rock, van R&B tot Alternatief en van Happy Hardcore tot Klassiek, enz. Een onhandige handicap is wel dat ik vrijwel nooit weet hoe het nummer of de artiest heet. Ik ga vaak voor het deuntje/de muziek en veel minder voor de tekst. De tekst vind ik soms moeilijk te ontcijferen, vroeger zong ik altijd fonetisch mee. Geen idee wat ik met volle borst zong. Iets waar mijn vriendinnen kostelijk om konden lachen. Gelukkig gaat de tekst me tegenwoordig beter af. In de auto en thuis zing of playback ik regelmatig theatraal mee, heerlijk. Daarnaast kan ik moeilijk stil blijven zitten bij vrolijke dansbare muziek. Thuis gaan ook regelmatig de voetjes van de vloer als er een leuk nummer op de radio is. Soms zoek ik het dit zelf op. Nadat we mijn hoofd kaal geschoren hadden stond ik al snel met m’n kale kop op verschillende happy hardcore nummers te dansen (zover m’n energie en conditie dat toeliet), waaronder Gabbertje van Hakkuhbar. Tja, als je kaal bent, moet je er dan ook maar het beste van maken vind ik.

De muziek waar ik het blijst van word is de muziek die door de meeste mensen als ‘foute muziek’ dan wel ‘Guilty pleasure’ wordt benoemt. Zeg maar de muziek die vaak wordt gekoppeld aan de homo-scene en in homo-kroegen wordt gedraaid. Niet dat ik daar te vinden ben … alhoewel voor de muziek zou ik het eens moeten proberen. Maar dit kan ook op een andere plek … het ‘Foute uur’ van radiozender Q-music. Elke werkdag van 9:00-10:00 uur wordt er ‘Foute muziek’ gedraaid. Dit luister ik al jaren op de dagen dat ik vrij ben, maar sinds er borstkanker bij mij geconstateerd is kan ik het bijna elke dag luisteren. Zo heeft elk nadeel weer z’n voordeel. En het leuke is dat je op de website kunt stemmen wel nummer er gedraaid wordt. Iets wat voor mij dus niet altijd te doen is, omdat ik geen idee heb welke muziek bij de artiest en nummer hoort. Ik word dan ook regelmatig verbaasd dat er een o-zo bekende muziek voorbij komt waarvan ik de artiest en nummer niet ken.
Als er leuk dansbare muziek voorbij komt kan ik dus vaak niet stil blijven zitten en gaan de voetjes van de vloer. Lekker dansen en meezingen in de woonkamer. Vaak niet om aan te zien en/of te horen, maar ik word er o-zo blij en vrolijk van. Gelukkig is ons uitzicht aan zowel de voor- als achterkant van het huis redelijk vrij en komen er weinig mensen voorbij. Maar het gebeurd wel eens dat er iemand voorbij loopt en naar binnen kijkt en dan verbaast nog een keer kijkt omdat ik niet alleen m’n gekke dansmoves de vrije loop laat, maar ook omdat ik dat met m’n kale kop doe, hahaha.

Bijkomend voordeel is dat ik door deze dansmoves redelijk op mijn te behalen ½ uur beweging per dag kom. En na mijn borstamputatie-reconstructie-operatie mijn armen weer goed heb leren gebruiken en bewegen. Want al ben ik slecht in de namen en artiesten van de muziek, ik ben redelijk goed in de foute dansjes van de verschillende zomerhits zoals de Macarena en The Ketchup song. Die dansjes samen met mijn andere dansmoves hebben mijn herstel zeker positief beïnvloed. En dat doen ze nog steeds. Mijn uurtje ‘Foute muziek’ met af en toe een fout dansplaatje houdt mijn energie en conditie enigszins op pijl. Jammer is wel dat sinds de chemotherapie ik het wel veel minder goed volhoud en ik regelmatig hardkloppingen heb na mijn foute dansje en buiten adem een uur moet bijkomen. En dan kan ik dit ook alleen maar op de laatste dagen voor de volgende kuur, zeg maar zo eind week 3 (einde witte week), want op die andere dagen zijn zelfs de bewegingen van het tv-programma ‘Nederland in beweging’ te zwaar voor mij. Ik heb dit programma best uitlachen, maar sinds ik chemotherapie onderga denk ik hier heel anders over. Want op mijn slechtste dagen heb ik zelfs moeite met de bewegingen die de persoon die op de stoel zit uitvoert. Dus ik zal dit programma nooit meer uitlachen en juist gaan toejuichen. Op de dagen dat ik niet kan dansen, wiebel ik heel langzaam met mijn tenen niet op, maar om de maat en playback ik voorzichtig mee … al is dat zelfs op de zwaarste dagen van de kuur vrij onmogelijk. Dat is dan gewoon te zwaar. Maar wat ben ik dan weer blij als ik weer voel dat ik langzaam aan, mijn teengewiebel en voorzichtige playback langzaam kan uitbreiden en weer een kleine dansmove kan doen tijdens mijn foute muziek uurtje.

En deze week kan mijn geluk helemaal niet op, want er wordt op Q-music de ‘Top 500 van het Foute uur’ gedraaid. Van maandag t/m vrijdag alleen maar Foute muziek, heerlijk! Ik werd er maandagochtend gewoon vrolijk van wakker. Ik weet zeker dat deze Top 500 mijn herstel van chemokuur 5 positief heeft beïnvloed. Dus kom maar op met die kuur 6!

Liefs Knor ♥ Toad

Er is, sinds er borstkanker bij mij geconstateerd is, één specifiek nummer waar ik mijn emoties het beste op kan playbacken of er uit kan zingen.  Als ik me echt niet fijn voel kan Toad dit nummer opzetten en vrolijk ik langzaam weer op.

One Reply to “Fout, but I like it”

  1. Jullie zijn toppers! ( eigenlijk wilde ik schrijven kanjers maar de autocorrect van mijn ipad maakte daar kankers van , leek me minder gepast 🙂 )
    De laatste loodjes, morgen de laatste chemo. Vier het leven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *